Articulatiestoornissen kunnen zowel bij kinderen als volwassenen voorkomen. Specifieke klanken of klankcombinaties worden verkeerd uitgesproken, vervangen door andere klanken of niet uitgesproken. Er is sprake van een articulatiestoornis bij kinderen als de articulatie afwijkt in vergelijking met die van leeftijdsgenoten. Dit kunnen we vaststellen na het afnemen van de nodige testen.
Fonetische articulatiestoornissen
Dit zijn stoornissen waarbij het kind/de volwassene het moeilijk heeft met de motorische productie van een spraakklank. Het kind heeft het moeilijk om de juiste beweging te maken om een klank correct te produceren. Bijvoorbeeld lispelen van een /s/-klank, moeilijkheden met de productie van de ‘r’, …
Fonologische articulatiestoornissen
Dit zijn stoornissen waarbij kinderen moeilijkheden hebben met de uitspraak van klanken waardoor ze klanken of klankcombinaties vereenvoudigen. Deze vereenvoudigingprocessen horen bij een normale taalverwerving maar kinderen met een fonologische articulatiestoornis passen deze vereenvoudigingen toe tot op een leeftijd dat leeftijdsgenoten dit niet meer doen. Een gekend voorbeeld is ‘wesp’ wordt gearticuleerd als ‘weps’ of ‘kapot’ wordt gearticuleerd als ‘papot’.